Taylor Swift brengt controversieel nieuw album uit: "zo ongevoelig"
De enorm populaire en invloedrijke popster brengt The Life of a Showgirl uit in een fascistisch Amerika dat meewerkt aan de genocide in Gaza en veel fans vinden dat ze zich hier niet genoeg tegen uitspreekt.
Trigger warning: genocide
De aankondiging kwam, zoals wel vaker met Taylor Swift, als een verrassing. Taylor was te gast bij de podcast ‘New Heights’, gehost door haar vriend Travis Kelce en zijn broer Jason Kelce; beide grote football spelers in de NFL. Daar kondigde Taylor aan dat er een nieuw album uit zou komen genaamd: “The Life of a Showgirl” waar Taylor Swift op de cover als een showgirl afgebeeld staat.
Dit zorgde voor een storm aan nieuws en ‘hot takes’ van fans en haters. Maar het meest luide geluid op het internet is de vraag waarom Taylor wel nieuwe muziek aan kan kondigen maar geen enkele uitspraak doet over het feit dat mensen in de VS ontvoerd worden, er concentratiekampen gebouwd worden en er verschillende genociden plaats aan het vinden zijn over de hele wereld. Fans en niet-fans noemen het “ongevoelig” en Taylor wordt, niet voor de eerste keer, beschuldigd van “wit feminisme”.
Taylor Swift: The life of a showgirl
Het nieuwe album van de popdiva heeft dus The Life of a Showgirl en Taylor Swift onthulde op Instagram de tracklist voor TS12 en fans begonnen direct met speculeren over de betekenis, over wie de liedjes gaan en waar het album voor staat.
Taylor Swift zelf verteld dat ze het gemaakt heeft tijdens de Eras Tour. Ze zei tijdens de podcast: “Dit album gaat over wat er zich achter de schermen van mijn innerlijke leven afspeelde tijdens deze tour, die zo uitbundig, elektrisch en levendig was. Het komt gewoon voort uit de meest aanstekelijke, vrolijke, wilde en dramatische periode in mijn leven, en die bruisende energie komt ook tot uiting op deze plaat.”
Het album komt uit op 3 oktober, heeft precies twaalf tracks en wordt, zoals een slimme miljardair zakenvrouw dat doet, uitgebracht in verschillende edities. Zo zijn er glitterende vinyls, verschillende soorten cd’s die als “deluxe editions” worden verkocht, een cassette en cd’s met posters. Op het album staat een track met Sabrina Carpenter; een van de grote popsterren van dit moment.
Maar de aankondiging van het album wordt overschaduwd door een aantal andere dingen die minder “vrolijk, aanstekelijk en wild” zijn.
Kritiek op Taylor swift
Veel van de Swifties zijn al een tijdje ontevreden over Taylor. Tijdens de verkiezingen in 2024 duurde het behoorlijk lang voordat Taylor zich uitsprak tegen Trump en liet weten dat ze voor Kamala Harris zou stemmen.
Haar endorsement kwam nadat Trump een AI-foto van haar gemaakt had waarin gezegd werd dat Taylor op Trump zou stemmen. Ze zei dat dit haar “mijn angsten rond AI en de gevaren van het verspreiden van desinformatie echt aangewakkerd”, zei ze. “Het bracht me tot de conclusie dat ik als kiezer heel transparant moet zijn over mijn daadwerkelijke plannen voor deze verkiezingen.” Maar ze sprak zich wel uit voor Harris en de Swifties waren blij dat Taylor in dit geval het juiste deed.
Totdat de genocide in Gaza steeds erger en erger werd en Taylor hier geen enkel standpunt over innam. Hoe meer maanden voorbijgingen, hoe meer Swifties zeiden dat ze teleurgesteld waren in het feit dat hun favoriete feministe niets zei over een genocide.
Ook toen in de VS mensen van de straat werden geplukt zonder proces – een schending van mensenrechten – en in concentratiekampen werden gestopt, bleef Taylor stil. Trans- en LHBTQIA+ rechten werden geschonden en het politiegeweld werd alleen maar meer. En nu, terwijl het fascistische regime zijn gang gaat, kondigt Taylor Swift een nieuw album aan dat vrolijk en aanstekelijk en wild is.
Daarnaast werd ze niet heel lang geleden nog op de foto gezet met een paar MAGA mannen en is een van haar beste vriendinnen een Trump supporter. Fans (en niet-fans) zijn – op zijn zachtst gezegd – teleurgesteld.
Aan de juiste kant van de geschiedenis
“Waarom moet een popster iets over politieke dingen zeggen. Dat is toch helemaal niet haar werk?” Dat is het argument dat veel Swifties benoemen wanneer andere Swifties en niet-Swifties Taylor vragen om eindelijk iets te zeggen over de genocide in Gaza. Ook al is het alleen maar een “Free Palestine”.
Andere artiesten en acteurs hebben zich wel uitgesproken en hoewel een popster inderdaad niets hoeft te zeggen, zijn er wel redenen waarom veel mensen dit wel van haar verwachten. Zo bracht Taylor Swift in 2020 een ‘politieke’ documentaire uit: Miss Americana. Hierin praat ze niet alleen over het feit dat ze altijd deed wat andere mensen van haar verwachtten en dat ze hier actief van lost wil breken (“Ik voel me echt goed dat ik me niet meer monddood gemaakt voel”) maar ook over het feit dat ze “aan de juiste kant van de geschiedenis wil staan”. De documentaire lijkt een ode aan de individualiteit van Taylor en haar politieke “coming out”.
Het was dan ook een beetje de verwachting onder fans dat Taylor voortaan een luide stem voor het ‘juiste’ zou zijn. Daarnaast noemt de zangeres zichzelf regelmatig een feministe en heeft ze in 2019 You Need to Calm Down uitgebracht; een single met een duidelijke politieke boodschap. Taylor Swift houdt zich dus zeker niet stil op het gebied van politieke thema’s – sterker nog: in de documentaire was dat juist wat ze zei dat ze meer wilde doen “If I get bad press for saying, ‘Don’t put a homophobic racist in office,’ then I get bad press for that, I really don’t care.”
Veel mensen beginnen te vermoeden dat de stilte van Taylor meer een “niet willen” is. Andere redenen die mensen benoemen voor de stilte van Taylor zijn de dreiging van een aanslag tijdens haar concerten. Ze zou zich niet mengen in politieke discussies omdat dat gevaarlijk kan zijn voor haar fans.
Taylor Swift fans: "Joy is resistance"
Veel mensen roepen op om Taylor Swift en het nieuwe album te boycotten totdat ze iets tegen haar honderden miljoenen volgers zegt over de genocide in Gaza of het fascisme in de Verenigde Staten.
Maar andere fans noemen het luisteren naar TS12 een lichtpuntje in deze donkere tijd. Zij zeggen dat het luisteren naar het nieuwe album van Taylor Swift een manier van “joy as resistance” is: gelukkig zijn terwijl de overheid er alles aan doet om je ongelukkig te maken.
Andere gebruikers hebben hier commentaar op want: ‘joy’ kan niet je enige vorm van ‘resistance’ zijn. En in de VS bestaat er al langer onvrede over hoe mensen ingaan tegen het beleid van Trump en de conservatieven.
Daarnaast is “joy as resistance” eigenlijk gereserveerd voor mensen die echt onderdrukt worden zoals Zwarte mensen en bijvoorbeeld de kinderen in Palestina die al zo weinig plezier beleven dat een spelend kind als een grote vorm van verzet kan voelen.
Witte vrouwen in Amerika hebben het nu eenmaal nog steeds relatief makkelijk en vooral geracialiseerde mensen vinden dat deze witte Swifties helemaal geen ‘joy as resistance’ verdienen zonder eerst ook de straten op te gaan en een echte vorm van resistance te laten zien.
Wit feminisme en taylor swift
Al het commentaar komt eigenlijk weer samen in dezelfde kritiek die Taylor Swift al jaren krijgt: dat ze een witte feminist is. Een witte feminist is een feministe die alleen maar uitkomt voor zaken die haar aan gaan en die alleen aan de bel trekken als de rechten van witte vrouwen in de knel komen.
Intersectionaliteit is voor deze feministes niet belangrijk omdat ze niet zien dat een Zwarte vrouw het zwaarder heeft dan een witte vrouw dat ooit zal hebben. Taylor Swift wordt vaak beschuldigd van deze vorm van feminisme omdat haar activisme voor critici vaak nep en gecalculeerd voelt.
Daarnaast lijkt haar feminisme vooral te draaien om haar eigen imago en dat van andere witte vrouwen. Heb je kritiek op Taylor Swift, dan is de kans groot dat het wordt gelabeld als misogynie met een Tumblr-post en een heel leger Swifties die de ‘dader’ direct aanpakken. Maar wanneer duizenden Palestijnse burgers worden uitgehongerd en vermoord, dan neemt Taylor Swift geen duidelijk standpunt in. Kortom: er is genoeg kritiek op het album en Taylor Swift vanuit verschillende hoeken.
Wat dit uiteindelijk betekent voor de verkoop van haar albums moet nog blijken. De kans is groot dat de toewijding van de hardcore Swifties (of de ‘cult’, zoals ze ook wel worden genoemd) compenseert voor de boycot van andere fans.
Want de Swifties hebben de online shop overspoeld en uitverkocht met in hun winkelmandjes 5 verschillende versies van hetzelfde album. Taylor kan in ieder geval weer een paar miljoen op haar bankrekening verwachten zonder dat ze een duidelijke ‘kant’ hoeft te kiezen in de grootste conflicten van onze tijd.
Image by: Freepik
Source: The Guardian, Economic Times, US Magazine, Gulf News, BBC, Amnesty International, Lemonde, ABC News
DIT IS FRIEQUE
FRIEQUE is een nieuw platform, magazine en community voor iedereen die trots is anders te zijn. We geven niet om clout: wij doen wat we doen omdat het juist is en omdat we de wereld een stukje beter willen maken.
Mis het niet – join FRieque
The party starts soon...
- 00Days
- 00Hours
- 00Minutes
- 00Seconds