gekidnapte Flotilla-crew laat stukje van dagelijkse realiteit van Palestijnen zien
De laatste van de gekidnapte Flotilla-crew is thuis maar sinds de bevrijding van de eerste opvarende krijgen we stukje bij beetje te horen over de verschrikkelijk onhumane behandeling door Israël.
Trigger warning: geweld, marteling, verkrachting
Op 1 oktober 2025 werd de laatste boot van de Global Sumud Flotilla onderschept; 500 activisten werden opgepakt en zonder toestemming meegenomen naar Israël waar ze in een hoog beveiligde gevangenis werden gezet. De volgende dagen werd steeds een klein deel van de opvarenden vrij gelaten tot op 13 oktober eindelijk ook de laatste gevangene naar huis mocht.
Ondertussen kwamen steeds meer verhalen naar buiten waaruit blijkt hoe slecht de activisten door Israël behandeld zijn. Niet alleen Greta Thunberg is vernederd en onmenselijk behandeld, verschillende activisten beschrijven de “wreedheid” van Israël en wat er met hen gebeurd is in de Israëlische Ketziot-gevangenis tijdens de dagen die zij opgesloten zaten.
En toch blijft de boodschap van de activisten: de wreedheid van Israël tegenover hulpverleners is niets vergeleken met hoe de Palestijnen elke dag behandeld worden. De Flotilla-crew heeft een klein idee gekregen over de verschrikkelijke realiteit van de Palestijnse burgers en door hun verhalen te delen wordt de realiteit nog duidelijker: als Israël hulpverleners die nauwlettend in de gaten gehouden worden door hun eigen regeringen als zo behandeld, dan weten we ook dat de dagelijkse realiteit van Palestijnen, mensen die Israël niet eens als mensen ziet, nog verschrikkelijker is. En wij zullen de wreedheid van Israël altijd blijven uitlichten.
gekidnapte flotilla-crew: van interceptie tot deportatie
Op 31 augustus vertrokken de vaartuigen van de Global Sumud Flotilla vanuit verschillende locaties in de wereld om vervolgens samen vanuit Tunesië te vertrekken richting Gaza. Tijdens de tocht kwamen ze al verschillende obstakels tegen zoals een droneaanval en het verstoren van het radiosignaal door Israël.
Toen de vloot dichter in de buurt van Gaza kwam, werden ze benaderd door een Israëlisch marineschip dat intimiderend dichtbij kwam en het radiosignaal van de activisten verstoorde. Maar na een paar uur voer dit schip weer weg en konden de schepen verder varen richting de kust van de Gazastrook.
De avond na deze eerste actie van Israël kwamen de marineschepen opnieuw uitvaren en werden verschillende schepen van de Global Sumud Flotilla onderschept. Dit duurde de hele nacht. Donderdagochtend voer nog één schip van deze Flotilla maar ook deze werd in de loop van de morgen onderschept en de opvarenden werden ontvoerd.
Soldaten kwamen aan boord met geweren en blinddoekten de activisten voordat ze van de schepen afgehaald werden. Ze werden vastgebonden en op de kant gezet en vervolgens vervoerd naar de Ketziot-gevangenis in de woestijn van Israël; een gevangenis waar voornamelijk Palestijnen gevangen worden gehouden die door Israël bestempeld worden als “terrorist”.
Het duurt lang voordat een deel van de ontvoerden ook daadwerkelijk gedeporteerd wordt. Een groot deel van de opvarenden mag na een paar dagen naar huis maar sommige activisten blijven tot 8 oktober vastzitten. Op 12 oktober zijn alle opvarenden van de Freedom Flotilla: A Thousand Madleens, een vloot die later vertrok dan de Global Sumud Flotilla en die kort na de grote vloot onderschept en ontvoerd werd, vrijgelaten. Op dat moment zit nog één van de 500 opvarenden van de Global Sumud Flotilla gevangen en op 13 oktober is ook Reyes Rigo, een activiste uit Mallorca die door Israël beschuldigd werd van het mishandelen van een gevangenisbewaarder, bevrijd.
De organisatie van de Global Sumud Flotilla houdt alles nauwlettend in de gaten en elke dag komt er nieuws naar buiten over hoe de activisten behandeld werden, waar ze zijn en wat er precies gebeurd. Verschillende filmpjes verschijnen online van activisten die op hun eigen vliegvelden ontvangen worden met vlaggen, borden en “Free, free, free Palestine”. En de activisten zelf verschijnen voor de camera om te vertellen wat er precies gebeurd is. Vooral de manier waarop Greta Thunberg behandeld is komt groot in het nieuws. Maar het blijkt dat verschillende activisten – vooral niet witte activisten – nog erger behandeld zijn.
gekidnapte Flotilla-crew: verschrikkelijke behandeling
Toen de eerste activisten vrij werden gelaten door Israël kwam naar buiten hoe Greta Thunberg behandeld was door de IOF. Maar Greta was niet de enige activist aan boord en hoewel het nieuws zich vooral op haar focuste, behandelde de IOF de andere activisten (de minder bekende activisten) nog veel slechter. Greta werd gebruikt voor propaganda en werd vernederd maar de andere activisten vertellen dat ze mishandeld en inhumaan behandeld werden.
Het begint al op het moment van interceptie. Kieran Andrieu vertelt Democracy Now! dat de activisten allemaal van de schepen afgehaald werden en op hun knieën op het beton in Port of Ashdod moeten zitten. Daar moeten ze wachten tot alle opvarenden uiteindelijk verzameld waren. Dit betekent dat de activisten soms wel zes uur hebben moeten wachten. Directe deportatie was geen optie: ze moesten naar de gevangenis.
Turkse activiste Semanur Sonmez Yaman vertelt dat Israël haar en andere opvarenden hun hijab gedwongen aftrok en afpakte en de Moslimvrouwen moesten hun hoofd bedekken met hun shirts: “De Israëli’s namen onze hijabs af… onze vrienden die geen hijab droegen, gaven ons hun shirts, en die gebruikten we als hoofddoeken”. De activisten vertellen allemaal dat het Israëlische leger “geen respect voor vrouwen met hijabs” heeft.
Mandla Mandela, de kleinzoon van Nelson Mandela, vertelt dat er ook een duidelijk verschil bestond tussen hoe alle verschillende activisten behandeld werden en hoe anders de Zuid-Afrikaanse activisten door Israël mishandeld werden: “We werden met kabelbinders geboeid, van onze boten gehaald en op het platform gezet. We werden tentoongesteld voor alle Israëli’s en hun bondgenoten. Veel van onze kameraden kregen de kans om te douchen, maar ze zorgden ervoor dat de Zuid-Afrikaanse delegatie dit werd ontzegd.”
Yvonne Ridley, een Schotse activiste, was zelfs een tijdje verdwenen; familie wist niet waar ze precies was en waar Israël haar vasthield. Een andere Schotse activiste, Margaret Pacetta, was meteen bij terugkomst naar het ziekenhuis gebracht omdat Israëlische soldaten ervoor gezorgd hadden dat haar fysieke gezondheid enorm verslechterde. Ze vertelt over haar ervaring: “Ze vroegen of ik een gebroken been had en ik dacht ‘misschien toch nog wat compassie’ maar de soldaat die het vroeg sloeg volgens een metalen deur op mijn been dicht en grapte ‘sorry’. Toen de boot onderschept werd had Pacetta last van een longontsteking waardoor ze extra last kreeg van haar astma. Ze vertelt dat haar gehoorapparaten en haar bril werd afgepakt maar ook horloges werden in beslag genomen omdat ze niet mochten weten hoe laat het was. Daarnaast werd ook haar inhaler afgepakt en een vernevelaar; wat haar conditie alleen maar erger maakte.
Italiaanse activist Lorenzo D’Agostino vertelt: “Mensen uit landen die geen bondgenoten zijn (van Israël) werden fysiek mishandeld”, zei hij. “Ik deelde mijn cel met een Turkse burger (een andere activist) wiens arm gebroken was en die twee dagen lang geen pijnstillers kreeg.” Greta Thunberg was volgens deze activist constant omringt door Israëlische vlaggen. Ze was ““gescheiden van de anderen en gedwongen om foto’s te maken met de Israëlische vlag als een daad van vernedering.” Rafael Borrego vertelt Reuters: “Telkens wanneer iemand van ons de politie riep, liepen we het risico dat zeven of meer volledig bewapende mensen onze cel binnenkwamen, zoals ze bij mij deden, ons met wapens op ons hoofd richtten, met honden die klaar stonden om ons aan te vallen, en ons op de grond sleepten. Dit gebeurde dagelijks.”
De Joods-Amerikaanse activist David Adler vertelt dat hij en een andere Joodse activist ook specifiek doelwit werden: “Na de onderschepping werden we met geweld op onze knieën gedwongen in een onderdanige houding, waarna de twee joden van de vloot bij hun oren werden gepakt en uit de groep werden gesleurd voor een fotomoment met Ben-Gvir, terwijl we naar de vlag van de staat Israël staarden en door zijn handlangers werden uitgescholden.” De Nederlandse Marco Tesh vertelt: “Ze geven de gevangenen daar geen medische hulp. De mensen zijn ontvoerd uit internationale wateren en Israël mishandelt iedereen, maar vooral mensen met een Arabische of islamitische achtergrond. Ikzelf ben van Palestijnse afkomst. Ik werd de eerste dag mishandeld. Ik kon bijna niet meer ademen, omdat ze iets op mijn gezicht hadden gedaan en mijn handen op mijn rug hadden vastgebonden.”
Reyes Rigo, de activiste uit Mallorca die het langst gevangen heeft gezeten, werd beschuldigd van het aanvallen van een gevangenisbewaker. Zij vertelt: “”Ze sloegen ons, ze duwden ons, en op de vijfde dag vielen ze mijn vriendin aan, en ik probeerde haar te beschermen. (…) Ze grepen me bij mijn hoofd en mijn bril viel af.” De Israëlische overheid eiste een gevangenisstraf van tien dagen en een boete van €2.650 tegen haar die uiteindelijk betaald werd. Reyes Rigo mocht na twee weken eindelijk naar huis.
Gekidnapte flotilla-crew in De Israëlische gevangenis
Niet alleen de behandeling door de IOF was wreed en afschuwelijk, ook de gevangenis zelf en de voorzieningen waren verschrikkelijk. Dit is een gevangenis waar voornamelijk Palestijnse gegijzelden vastgehouden worden. En de behandeling van de Global Sumud Flotilla, die door iedereen in de gaten worden gehouden en wiens vrijlating gevolgd wordt, is dus niet vergelijkbaar met die van Palestijnen. Mandla Mandela vertelt: “We werden door hen blootgesteld aan alle vormen van wreedheid. Maar dat is niets vergeleken met wat Palestijnen dagelijks moeten doorstaan. Wij werden ontvoerd op internationale wateren. Palestijnen worden aangevallen, verminkt en vermoord. Dit kan nooit over ons gaan. Het verhaal moet altijd gaan over de Palestijnen en de wreedheden die dagelijks tegen hen worden begaan.”
Maar door de activisten kregen we wel een klein – beperkt – idee van hoe de Palestijnen mogelijk behandeld worden in de gevangenis. Want als dit is wat gebeurd met activisten die hulp willen brengen aan Gaza, wat gebeurt er dan met de Palestijnen die elke dag door Israël mishandeld en gemarteld worden?
De Maleisische zangeressen Hazwani Helmi en Heliza Helmi vertelden hoe zij behandeld werden in de gevangenis. Ze vatten het samen in twee woorden: “wreed” en “gemeen”. Ze vertelden hoe ze alleen wc-water te drinken kregen en hoe ziek sommige activisten hiervan werden. Als dit met de Israëlische soldaten gedeeld werd, zeiden die: “Zijn ze dood? Zo niet, dan is het niet mijn probleem”. Drie dagen lang hadden de zussen geen eten gekregen en mochten ze alleen wc-water drinken.
Margaret Pacetta vertelt over de spelletjes die de Israëlische soldaten constant speelden: “Elk uur ramden ze op de deuren en schenen ze lasers in onze ogen. Ze bleven ons verplaatsen omdat ze niet wilden dat we teveel samenspanden. Ze stonden buiten onze cel met gemuilkorfde honden en geweren op ons gericht. Het was constante intimidatie.” In de gevangenis moesten ze volgens Pacetta slapen in een cel zonder matrassen: “We waren met 18 in een cel…We sliepen op de grond met onze hoofden tegen elkaar, en er zaten overal mieren op ons. Het was verschrikkelijk”. Ze kregen een aantal plakjes komkommer om te eten en oud brood; alles bedekt met mieren.
Activiste Evie Snedker vertelt ook over de condities in de Israëlische cel: “Zeer slecht, zeker gezien het feit dat ik een blanke westerse vrouw ben… er waren allerlei soorten geweldpleging. We kregen geen eten en medicijnen. Ze namen mijn epi-pen af, ik zei “ik kan doodgaan”, zij zeiden “dat kan ons niets schelen”. Pacetta vertelt dat er in de cel sprake was van straling waardoor ze allemaal getest moesten worden op stralingsvergiftiging.
Kieran Andrieu vertelt: “Een jonge vrouw heeft een probleem waarbij haar bloed niet stolt. En ze was ongesteld. Ze weigerden haar maandverband en medicijnen om haar aandoening te behandelen. En ze is bloedarmoede, dus ze stierf bijna, bloedend in haar gevangeniscel, terwijl haar medegevangenen om haar heen niets konden doen om haar te helpen.” De Braziliaanse organisator en activist Thiago Avil schreef op 6 oktober een brief vanuit de gevangenis met daarin een beschrijving van de leefomstandigheden waar hij en de andere activisten al dagen in zitten.
Gekidnapte flotilla-crew: beter behandeld dan Palestijnen
Maar wat de Flotilla-crew meemaakte is niet de enige vorm van mishandeling en marteling die ingezet wordt in de gevangenissen. Greta Thunberg kwam thuis met huiduitslag en dat is niet heel gek want huidziekten zijn een onderdeel van de manieren waarop het Israëlische gevangenissysteem hun gevangenen straft. Zo hebben verschillende Palestijnse gegijzelden onbekende huidziekten door een gebrek aan schoon water, kleding en medische hulp. Verschillende gevangen komen de gevangenis uit met schurft; een ziekte die door verschillende gevangenissen trekt – inclusief de Ketziot-gevangenis.
Mohammed Al-Bazz was in 2023 gearresteerd en werd in 2024 weer vrijgelaten. Hij vertelt +972 Magazine: “Ze hebben besmette gevangenen overgebracht naar cellen waar gezonde gevangenen zaten, waardoor iedereen besmet raakte. Het is de ergste ziekte die ik ooit heb gezien. Het begint met kleine puistjes op de huid die zich over je hele lichaam verspreiden en je krijgt een ondraaglijke jeuk. Door het voortdurende krabben bloedde ik over mijn hele lichaam. Als je vraagt om naar de gevangenisziekenboeg te gaan, besproeien ze je met traangas [als straf] of nemen ze je mee naar buiten om je voor alle cellen in elkaar te slaan.”
En de huidziekten zijn niet de enige vorm van marteling die Palestijnse gevangenen ondergaan. Al-Bazz vertelt dat een bewaker over ze heen geplast heeft terwijl ze naakt op de grond lagen: “De meeste mensen schamen zich om te vertellen wat we hebben meegemaakt. Veel gevangenen werden verkracht met verschillende voorwerpen; vrouwelijke bewakers keken toe, lachten en speelden met onze naakte lichamen. Ze genoten ervan om ons te martelen en te vernederen. Het deed me denken aan Abu Ghraib, of zelfs erger. Ze sloegen ons de hele dag door, om beurten van 9 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds. Ik kan niet geloven wat ze ons hebben aangedaan. Het zal voor altijd in mijn geheugen gegrift blijven. Ik ben uit de hel gekomen.”
In een rapport van B’tselem (Het Israëlische Informatiecentrum voor Mensenrechten in de Bezette Gebieden) met de titel “Welcome to Hell” worden 55 Palestijnen geïnterviewd over hun tijd in de Israëlische gevangenis. Hierin wordt duidelijk dat de omstandigheden in de gevangenis steeds verschrikkelijker werden na 7 oktober 2023. De directeur van B’tselem schrijft: “Het Israëlische gevangeniswezen als geheel is, wat Palestijnen betreft, veranderd in een netwerk van martelkampen.” Zo’n 10.000 Palestijnen werden gevangengehouden in deze martelkampen die te vol zitten en te vies zijn. Firas Hassan, een Palestijnse die al in de gevangenis zat in oktober 2023 vertelt dat gevangenisbewaarders zijn cel twee dagen na 7 oktober binnenkwamen: “We werden van achteren vastgebonden, onze ogen werden geblinddoekt en we werden ernstig geslagen. Het bloed stroomde uit mijn gezicht. Ze bleven ons 50 minuten lang slaan. Ik zag ze onder mijn blinddoek vandaan. Ze filmden ons terwijl ze ons sloegen.” En deze behandeling is niet alleen voor Palestijnse gegijzelden. Ook de Israëlische gevangenen die sympathie tonen voor Hamas of de Palestijnen krijgen een afschuwelijke behandeling.
De man die de leiding heeft over deze martelkampen is Itamar Ben Gvir; een man die er trots op is dat de omstandigheden voor Palestijnen zo erg verslechterd zijn. Yuli Novak, de directeur van B’tselem, vertelt de BBC: “Deze systemen werden toevertrouwd aan de meest rechtse, meest racistische minister die Israël ooit heeft gehad.”
Image by: Freepik
Source: The National Scot, CBS News, New Straits Times, The Herald, Hold the Front Page, CNN, Al Jazeera, Democracy Now!, El Diario, +972 Magazine, BBC
DIT IS FRIEQUE
FRIEQUE is een nieuw platform, magazine en community voor iedereen die trots is anders te zijn. We geven niet om clout: wij doen wat we doen omdat het juist is en omdat we de wereld een stukje beter willen maken.
- 00Days
- 00Hours
- 00Minutes
- 00Seconds