*** MIS HET NIET *** MIS het niet​
*** MIS HET NIET *** MIS het niet​

'd66 is helemaal niet links'; wat betekent politiek links en rechts?

De verkiezingen zijn nog niet voorbij maar overal wordt gesproken over het mogelijk linkse of rechtse kabinet. En dan komt ook altijd de discussie omhoog: wat betekent links en rechts in de politiek?

‘GroenLinks is helemaal niet links’; een uitspraak die, samen met gelijke uitspraken over andere partijen, veel voorbij komt in de aanloop van én na de verkiezingen. Hetzelfde met de grote winnaar van de verkiezingen dit jaar: D66.

Veel mensen speculeren na het binnenkomen van de uitslagen over de mogelijkheden van de kabinetsformatie en het gaat dan voornamelijk over een coalitie op ‘centrumrechts’ (VVD, CDA, Ja21) of ‘centrumlinks’ (GroenLinks, VVD, CDA).

Maar het commentaar van veel mensen is: D66 is niet links. En GroenLinks ook niet. Dus eigenlijk is rechts alsnog de grote winnaar van deze verkiezingen. Maar is dat wel echt zo? Nou… dat hangt ervan af welke definitie van ‘rechts’ en ‘links’ je gebruikt. 

De geschiedenis van politiek links en rechts

De termen ‘links’ en ‘rechts’ worden al gebruikt sinds na de Franse Revolutie in 1789. De koning had in die tijd altijd de volledige macht gehad en de revolutionairen wilden hier iets aan veranderen. Het werd een discussie tussen twee ‘kanten’; de progressieve partijen die hervorming wilden en juist niet koningsgezind waren en de conservatieven die juist wilden dat het systeem – met koning – bleef zoals het was.

Rond het begin van de 20e eeuw werden in Nederland ook ‘links’ en ‘rechts’ gebruikt in de politiek. Hier werden de religieuze partijen als ‘rechts’ bestempeld en de rest als ‘links’. Traditioneel gezien was rechts dus voor veel bemoeienis van de overheid (en de kerk) en was links de partij voor revolutie en vrijheid los van de bemoeienis van de overheid. Na de Tweede Wereldoorlog verschoof de betekenis van de woorden opnieuw. Nu werden partijen ingedeeld op basis van hun standpunten en niet alleen meer op basis van geloof.

Links stond toen voor een sterke overheid en voor solidariteit. Rechts stond voor vrijheid en juist minder bemoeienis van de overheid. De VVD werd opgericht als rechtse partij en de PvdA was een klassiek linkse partij. Daarnaast kwamen ook steeds meer partijen op die zich niet als ‘links’ of ‘rechts’ wilden bestempelen maar mensen juist wilden ‘samenbrengen’ en een einde te maken aan ‘polarisatie’. Een voorbeeld van zo’n partij is D66. 

De verschuiving van politiek links en rechts

Simpel gezegd betekende links en rechts traditioneel gezien dus het verschil tussen bemoeienis van de overheid of juist geen bemoeienis van de overheid. En dat komt overeen met de bevolking: rechtse stemmers willen de overheid juist zo min mogelijk in hun leven hebben en zaken als belasting etc. zo laag mogelijk houden terwijl linkse stemmers willen dat de overheid hard werkt om gelijkheid te creëren voor iedereen in de samenleving; ook als dat betekent dat we daar met zijn allen iets voor moeten inleveren.

Wanneer links en rechts dan langs de stellingen in bijvoorbeeld de Stemwijzer worden gelegd, dan zie je ook dat een partij als GroenLinks het vaak eens is met het stimuleren van maximale bemoeienis van de overheid. Hetzelfde geldt voor Partij voor de Dieren. Maar het meest opvallend is dat dit in bepaalde gevallen óók geldt voor de Partij voor de Vrijheid; een partij die door heel veel mensen totaal niet met links geassocieerd wordt.

En dat komt omdat de PVV vaak bestempeld wordt als ‘rechtse’ partij op basis van een heel ander systeem. Een systeem dat er ook voor zorgt dat mensen GroenLinks niet als ‘links’ zouden neerzetten. Een systeem waardoor een partij als Bij1 als ‘radicaal links’ neer wordt gezet terwijl zij in het traditionele systeem op sommige punten ‘rechtser’ staan dan GroenLinks. En een systeem waardoor D66 nu al als ‘rechts’ wordt neergezet terwijl ze zichzelf waarschijnlijk meer als ‘centrumlinks’ zouden uitleggen.

Want de betekenis van de woorden ‘links’ en ‘rechts’ zijn weer veranderd. En dat komt ook voornamelijk door de invloed van de Verenigde Staten.

politiek Links en rechts in Amerika

In de Verenigde Staten hebben mensen in verkiezingstijd niet zoveel te kiezen. Je hebt de keuze tussen de Democraten en de Republikeinen; links en rechts (in Amerika worden ze ook altijd op een as als twee uitersten neergezet met een eigen kleurtje om die verdeling nog iets duidelijker te maken). En je kunt altijd op een andere derde partij stemmen, maar iedereen weet dat die partijen niet de miljoenen hebben die nodig zijn om überhaupt te winnen. En dat betekent dat er in de VS altijd of een Democraat aan de macht is of een Republikein.

En de Democraten zijn traditioneel gezien progressief. Zij willen (tot op zekere hoogte) vooruitgang en verandering. Terwijl de Republikeinen het liefst terug willen naar een tijd die nooit echt bestond (Make America Great Again). De Republikeinen zijn niet alleen conservatief maar ook heel erg gericht op de kerk en kerkelijke waarden. Democraten gebruiken ook God in hun speeches en de scheiding van kerk en staat is in de Verenigde Staten soms ver te zoeken, maar als het gaat om standpunten over immigratie, abortus en LHBTQIA+-rechten, dan sluiten de meningen van de Republikeinen aan bij die van de kerk.

Het is een interessante ontwikkeling: in The Land Of The Free waarin de Republikeinen vooral heel veel waarde hechten aan vrijheid en weinig overheid bemoeienis, stemmen ze toch op kandidaten die maximale overheidscontrole willen. Of in het geval van Donald Trump zelfs op fascistische kandidaten die het land in een complete dictatuur kunnen veranderen. En dat komt omdat een groot deel van de Republikeinen (en daarmee het Amerikaanse ‘rechts’) vooral voor de eigen landsidentiteit zijn. Niet per se een overheid die zich nergens mee bemoeit maar vooral een overheid die gericht is op de ‘echte Amerikaan’ en die de eigen bevolking op de eerste plek zet (America First).

Zo is inmenging van de overheid prima als het gaat om “illegale” immigranten maar moeten ze zich niet proberen te bemoeien met het recht om vuurwapens te bezitten. De overheid mag best streng zijn als het gaat om ‘discriminatie’ van witte mensen of regels opleggen over ’transgender ideologie’ maar ze mogen geen regels implementeren die geracialiseerde mensen een gelijke kans op werk geven. Deze Republikeinen zijn tegen inmenging van de overheid als het gaat om hun rechten maar het is vrij spel als het gaat om de rechten van alle mensen die zij als ‘anders’ zien.

Waarom partijen niet politiek links en rechts zijn

Wat dat in de praktijk betekent: de witte, cisgender, heteroseksuele, nietgehandicapte man staat op de eerste plek en krijgt alle rechten die de overheid hem kan geven. De rest staat in dienst van hem. En dat is precies het soort rechts dat partijen als Partij voor de Vrijheid ook aanhangen. Links in de zin van maximale inmenging van de overheid maar alléén waar het gaat om de ‘echte Nederlander’.

En dat is ook waarom je de PVV in de afbeeldingen van het Nederlandse politieke landschap zich vaak meer in de buurt van het centrum vindt. Maar wel rete conservatief. 

Maar dat verklaart ook waarom een partij als GroenLinks dan neergezet wordt als ‘niet links’. Want wanneer we kijken naar progressiviteit en in hoeverre de rechten van álle Nederlanders mee worden genomen, dan scoort GroenLinks minder ‘links’ dan bijvoorbeeld Bij1.

‘Links’ en ‘rechts’ lijken te zijn veranderd in de tweede schaal op de as van het politieke landschap: progressief en conservatief (of in de volksmond nu het level van ‘wokeheid’). Hierdoor komen partijen als  FvD, Ja21 en PVV als ‘radicaal-rechts’ uit de beoordeling omdat zij hameren op conservatisme en ‘Nederland terug naar de Nederlanders’ en wordt Bij1 ‘radicaal-links’ omdat zij ook gericht zijn op de niet-witte Nederlander.

De kiezer en politiek links en rechts

Bepaalde thema’s hebben zelf nu ook het label ‘links’ of ‘rechts’ gekregen terwijl ze in de praktijk van invloed zijn op alle Nederlanders. Zo is het klimaat een ‘links’ probleem en is migratie een ‘rechts’ probleem; puur en alleen gebaseerd op het feit dat een bepaalde partij zich daarop richt of op basis van wat de kiezer ervan vindt.

Voor de rechtse kiezer is migratie heel belangrijk (en dan vooral gericht op vluchtelingen en ‘buitenlanders’) en is voor de linkse kiezer het klimaat belangrijk omdat dat opeens een ‘woke’ thema gemaakt is. Partijen kunnen hierdoor ook op bepaalde gebieden rechts zijn en op andere gebieden links. Hier is D66 een goed voorbeeld van: relatief streng op migratie maar progressief op andere gebieden.

En hetzelfde geldt voor kiezers. Je kunt economisch gezien rechts zijn en weinig belastingen willen maar sociaal-cultureel meer links zijn omdat je de mening van de PVV over migratie bijvoorbeeld niet deelt. De vraag is alleen, vooral vanuit die ‘radicaal-linkse’ hoek, of dat soort thema’s wel uit elkaar te trekken zijn.

Het is namelijk ook heel moeilijk om een partij te vinden die bijvoorbeeld niet in de traditionele ‘hoeken’ zit op de as van het politieke landschap. Het Vrij Verbond is een voorbeeld van een partij die zichzelf rechts progressief noemt; zij willen dat de overheid kleiner wordt en het belastingsysteem eerlijker met meer lokale macht en dus meer kracht in handen van het volk maar wel onder het motto van “leven en laten leven”.

Zij zijn de enige rechts progressieve partij in Nederland en het voelt contra-intuïtief; rechts en progressief zouden toch helemaal niet samen moeten kunnen? Een links conservatieve partij bestaat zelfs helemaal niet.

Politiek links en rechts: hangt ervan af

De begrippen ‘links’ en ‘rechts’ veranderen constant en een uitspraak als ‘Partij XYZ is helemaal niet links’ is dan ook helemaal afhankelijk van de context waarin je hem plaatst. GroenLinks is op het gebied van overheidsbemoeienis, gelijke kansen en belastingen een linkse partij.

D66 is een partij die net over het randje van links ligt maar wel volledig tegen het centrum aan mét progressieve ideeën. De PVV is op sommige vlakken links, maar hebben we het over progressiviteit en ‘wokeheid’ dan scoren ze hartstikke slecht en zal een partij als bijvoorbeeld Bij1 het altijd veel beter doen.

Dus, zitten we straks met de keuze tussen een centrumlinks/rechts kabinet? Vanuit het traditionele model op basis van overheidsbemoeienis, belasting en gelijke kansen gerekend: ja. Bekijken we het vanuit de ‘woke’, progressieve hoek dan is een kabinet met D66, CDA én VVD nooit links te noemen. Ook niet als een iets meer ‘woke’ partij als GroenLinks aan mag sluiten.

Image by: Freepik

Source: IsGeschiedenis, Vrij Verbond, Parlement, NPO

Mis het niet – join FRieque
The party starts soon...
  • 00Days
  • 00Hours
  • 00Minutes
  • 00Seconds
Ontvang het laatste nieuws
Contact
Voor iedereen die trots is anders te zijn