Dit is het gevolg van het tweestatusstelsel: juist meer problemen
Hoewel de strenge asielwetten van Faber de Eerste Kamer deels niet doorkwamen, wordt het tweestatusstelsel wel ingevoerd. En dat zorgt alleen maar voor meer problemen.
Dinsdag kwam er goed nieuws uit de Eerste Kamer: de strenge asielnoodmaatregelwet van Faber werd verworpen – mede door Geert Wilders. Veel Nederlanders waren opgelucht. De strenge wet zou moeten zorgen voor minder asiel aanvragen in Nederland door het aanscherpen van verschillende procedures en regels. Ook wilde Faber dat illegaliteit strafbaar zou worden.
Deze wet is uiteindelijk door een gebrek aan een meerderheid in de Tweede Kamer verworpen, maar de Eerste Kamer besloot de instelling van het tweestatusstelsel wel aan te nemen.
En die maatregel kan volgens experts grote gevolgen hebben voor vluchtelingen én voor de hele samenleving.
Wat is het tweestatusstelsel?
Het tweestatusstelsel is een wet die mensen die vluchten verdeeld in twee groepen met elk hun eigen rechten: verdragsvluchtelingen en ‘subsidiair beschermden’.
Verdragsvluchtelingen zijn mensen die in hun land vervolgd worden op basis van geslacht, nationaliteit, geloof, ras of politieke overtuiging – zoals genoemd in het Vluchtenlingenverdrag. Subsidiair beschermden zijn (nog) niet op de vlucht maar lopen wel gevaar als zij terug zouden gaan naar hun eigen land. Bijvoorbeeld omdat er oorlog is of omdat zij het risico lopen gemarteld te worden of gediscrimineerd vanwege het feit dat zij tot een kwetsbare minderheidsgroep behoren.
Eerder werd er geen onderscheid gemaakt tussen deze kwetsbare groepen en mochten beide een verblijfsvergunning aanvragen en gezinsleden over laten komen. Maar het tweestatusstelsel maakt wel onderscheid. En dat komt met nieuwe regels en maatregelen die volgens het kabinet voor minder asielaanvragen moeten zorgen – en daarmee een vermindering van de ‘crisis’.
Maar in de praktijk zou dit tweestatusstelsel juist kunnen leiden tot meer problemen.
tweestatusstelsel en gezinshereniging
Deze nieuwe wet heeft voornamelijk invloed op gezinshereniging. In het tweestatusstelsel mag niet iedereen zomaar naar Nederland komen. Alleen de partner en minderjarige kinderen mogen nareizen. Ongehuwde partners, pleegkinderen en kinderen die niet minderjarig zijn maar wel afhankelijk, vallen hier niet onder.
In de praktijk betekent dit bijvoorbeeld dat het recht op gezinshereniging voor een queer-persoon met partner niet geldt omdat ze niet getrouwd zijn. En ook niet voor een gezin met een 20-jarig kind met een handicap – en dus een hoge zorgvraag.
Voor subsidiair beschermden mag dit recht nog verder ingeperkt worden. Zij mogen hun partner en kinderen alleen over laten komen als ze voldoen aan drie voorwaarden: de twee jaar wachttijd na het ontvangen van de verblijfsvergunning moet verstreken zijn, ze moeten voldoende inkomen hebben, en ze moeten een woning hebben.
Dit zijn voorwaarden die voor veel van deze mensen helemaal niet haalbaar zijn – al helemaal niet met het huidige asielbeleid. Dit zorgt voor schrijnende situaties én is een schending van de rechten van het kind en van Artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM).
Werkt het tweestatusstelsel?
De insteek van de overheid is dat de instroom van de groep mensen grote druk legt “op de voorzieningen in Nederland. Denk hierbij aan de woningmarkt, het onderwijs en de zorg” en claimt de asiel- en opvangcrisis met dit wetsvoorstel te kunnen “bestrijden”.
Maar het tweestatusstelsel was eerder ook al actief en werd in 2000 juist afgeschaft omdat het voor méér problemen zorgde. Het is namelijk enorm ingewikkeld om uit te zoeken wie welke status krijgt. En daarom werd de werkdruk bij het IND hoger en werden wachttijden steeds langer. De druk op het rechtssysteem liep enorm op omdat dit onderscheid zorgde voor een toename in het aantal rechtszaken. Ook nam de druk op gemeenten toe.
Het tweestatusstelsel werkt dus niet en legt alleen maar meer druk op een systeem dat al op knappen staat – sterker nog; de adviesraad migratie heeft de minister van Asiel en Migratie destijds geadviseerd om deze maatregelen niet bij de Tweede Kamer in te dienen omdat het “de IND en de rechtspraak nog meer onder druk zet en de rechtspositie van asielzoekers aantast.”.
Het tweestatusstelsel lost niets op
Daarnaast zal het de problemen in Nederland ook niet oplossen. Het aantal asielaanvragen in Nederland ligt namelijk redelijk in overeenstemming met het gemiddelde in Europa. Het probleem is dan ook niet de aanvragen, maar de opvang. En omdat die opvang zo slecht geregeld is, kan een hele kwetsbare groep niet de hulp en begeleiding krijgen die ze nodig hebben.
Regels over gezinshereniging zorgen alleen maar voor meer emotionele problemen en stress bij deze groep. En het bemoeilijkt de mogelijkheid om daadwerkelijk te ‘integreren’. Want wanneer het onzeker is of het gezin überhaupt mee mag komen, heeft het weinig zin om een heel leven op te bouwen.
De overheid hoopt dat deze maatregel na een eerste mislukte poging deze keer wel zal werken. Wij voorspellen alleen maar meer problemen.
DIT IS FRIEQUE
FRIEQUE is een nieuw platform, magazine en community voor iedereen die trots is anders te zijn. We geven niet om clout: wij doen wat we doen omdat het juist is en omdat we de wereld een stukje beter willen maken.
- 00Days
- 00Hours
- 00Minutes
- 00Seconds