Image by: Magnific.com

Dit is waarom je beter geen fast fashion meer kunt kopen

Slecht voor het milieu, slechte kwaliteit, slechte arbeidsomstandigheden – dit is waarom jij beter geen fast fashion meer kunt kopen en in plaats daarvan voor fair fashion moet gaan.

We zullen eerlijk zijn: wij vinden mode een van de leukste dingen in dit leven. De manier waarop een outfit je hele persoonlijkheid vorm kan geven? En meteen iets uit kan dragen over wie je bent, je gender en hoe je je voelt? Ge-wel-dig. Maar dat betekent niet dat alle mode leuk is. De mode-industrie is namelijk een enorme – en predatory – business.

 

In 2026 was de hele industrie zo’n $1.9 biljoen waard. Er werken inmiddels meer dan 450 miljoen mensen in die industrie; van kledingmakers tot CEO’s. De hoeveelheid kleding die geproduceerd wordt is tussen 2000 en 2014 verdubbeld. De hoeveelheid kleding die we kochten nam met 60 procent toe. En we dragen onze kleding tegenwoordig gemiddeld 34 procent minder lang. De impact van deze biljoenen-industrie wordt dus steeds groter.

 

Maar er is een reden dat deze industrie zo enorm gegroeid is: fast fashion. En dat brengt behoorlijk wat problemen met zich mee. Problemen die wij voor je uiteen gaan zetten.

Wat is fast fashion?

First things first: wat de hell is fast fashion? Fast fashion is mode die gericht is op snelheid. Snelheid van productie, van verkopen en van weer in de prullenbak belanden. Het is een productiestrategie waarbij snelheid en goedkoop produceren centraal staan. Het proces van design tot maken duurt dan gemiddeld zo’n 10 tot 15 dagen. En dat zorgt ervoor dat een keten aan de lopende band nieuwe collecties kan uitbrengen. Zodat jij elk seizoen (bij sommige retailers zijn dit wel 40 “seizoenen” in een jaar) een nieuwe garderobe kan kopen.

 

Dit wordt gedaan door goedkope replica’s te maken van items die op dat moment in de mode zijn. Kwaliteit is hierbij veel minder belangrijk. Het belangrijkste is dat jij snel en goedkoop toegang hebt tot de laatste mode. Je draagt het toch maar één “seizoen” voor er weer een nieuwe collectie uitkomt. Inmiddels is fast fashion al zo groot dat we inmiddels ook “ultra fast fashion” hebben. Bijvoorbeeld met winkels als SHEIN, die 10.000 nieuwe designs per dag aanbieden.

 

Enne… als je dacht dat fast fashion ‘goedkoop’ betekent: ook luxemerken kunnen fast fashion zijn. Maar dan met een véél hoger prijskaartje.

Hoe we omgaan met kleding

Er worden elk jaar zo’n 100 miljard kledingstukken geproduceerd voor verkoop. Van deze kledingstukken wordt 10 tot 40 procent nooit verkocht. Deze items belanden op de vuilnisbelt zonder ooit gedragen te zijn. Door online shoppen is het aantal items dat retour gestuurd wordt groot. Groter dan het aantal gekochte artikelen. En die geretourneerde producten worden vaak niet meer opnieuw verkocht. Ze worden vernietigd. Dit komt omdat het vaak duurder is om het artikel schoon te maken en weer klaar te maken voor verkoop.

 

Experts schatten dat we elk jaar zo’n 92 miljoen tonnen aan kleding weggooien. Er wordt dus iedere seconde een truck vol kleding op een vuilstortplaats leeggegooid. De houding van mensen richting kleding veranderd hierdoor ook. De experience van het kopen wordt belangrijker dan het uiteindelijke product. We kopen alweer een nieuwe garderobe als de oude nog niet eens vier keer gedragen is. 

Onderzoek wijst uit: mannen respecteren mannen die opstaan tegen seksisme

Uit onderzoek is gebleken dat het grootste deel van de mannen respect heeft voor mannen die opstaan...

De slechte kant van fast fashion

Alsof dat nog niet erg genoeg is zitten er nog meer nadelen aan fast fashion. Het zorgt niet alleen voor een ’throwaway culture’ en een gevoel van ‘meer, meer meer’, maar het is ook slecht voor de mensen om ons heen. Én de wereld waar we in leven.

Arbeidsomstandigheden

Om fast fashion zo goedkoop mogelijk te houden, moet er in de productie geld bespaard worden. En dat wordt gedaan door de mensen die de kleding maken heel weinig te betalen. Kleermakers worden uitgebuit voor de productie van onze SHEIN-hauls.

 

Ook wordt veel van de fast fashion die wij kopen gemaakt door middel van kinderarbeid. Wereldwijd zijn er zo’n 215 miljoen kinderen die gedwongen werken. Een heel groot deel van deze kinderen werkt in de textielindustrie. En niet alleen in fabrieken en sweat shops. Kinderen worden ook uitgebuit voor bijvoorbeeld het plukken van katoen op plantages.

Planned Obsol-wattes?

Fabrikanten zijn altijd op zoek naar manieren waarop zij nog meer winst kunnen maken. Daarom wordt er in de wereld van de fast fashion geen rekening gehouden met kwaliteit. Sterker nog: er wordt zelfs actief gezorgd dat de levensduur van je kleding zo kort mogelijk is. Dit noemen ze ‘planned obsolescence‘.

 

Hierbij zorgt een fabrikant er met opzet voor dat een product maar een bepaalde tijd meegaat. De kleding wordt zo gemaakt dat er snel gaatjes in komen, of dat naden na een paar keer dragen al loslaten. Hierdoor moet jij wel na een paar maanden alweer nieuwe kleding kopen. Die dan ook weer kapot gaat waardoor je weer nieuwe moet kopen… and on and on and on. Terwijl de fabrikanten geld blijven verdienen.

milieu en fast fashion

Een van de grootste problemen met fast fashion is toch wel de impact die het heeft op het milieu. De productie van kleding zorgt voor CO2 uitstoot, microplastics en vervuiling. Ongeveer 4% van de wereldwijde uitstoot van CO2 komt van de mode-industrie. Als we allemaal 6 kledingstukken minder kopen per jaar, zouden we al 40 kg CO2 kunnen besparen. Dat is net zoveel CO2-uitstoot als 80.000 keer met je auto rond de wereld rijden!

 

En misschien denk je: “6 kledingstukken? Dat klinkt als veel”. Maar Nederlanders kopen zo’n 60 nieuwe kledingstukken per jaar. Gemiddeld. Hoe langer je met een kledingstuk doet – en het dus niet vervangt – hoe kleiner de impact op het milieu.

Klimaatverandering

De productie van kleding is een energieslurpend proces. Al helemaal omdat het om massaproductie gaat. Voor alle kledingstukken worden gewassen verbouwd (katoen) en moeten stallen verwarmd worden (wol). Of denk aan de energie die het kost om een fabriek draaiende te houden. Hiervoor wordt vaak gebruik gemaakt van fossiele brandstoffen. En het verbranden van die brandstoffen leidt tot CO2-uitstoot. Deze uitstoot leidt tot opwarming van de aarde. En dus klimaatverandering. 

Zo zit het: hier staan de letters in LHBTQIA+ voor

De LHBTQIA-gemeenschap is enorm divers. Maar waar staan de letters in LHBTQIA+ – of alle andere...

Land- en watergebruik

Wanneer we kleding dragen, denken we vaak niet veel na over waar het vandaan komt. Maar de productie van kleding gaat om veel meer dan alleen het in elkaar zetten van een kledingstuk. Voor de productie van kleding is namelijk ook stof nodig. En die stof moet gemaakt worden van grondstoffen. Voor die grondstoffen is land nodig. Veel land. Katoen, bamboe, hennep, vlas viscose en andere grondstoffen worden verbouwd op plantages, in bossen, en in kwekerijen . Voor de aanleg hiervan gebruiken we de grond in andere landen. Hiervoor vernietigen we natuur om de grond te kunnen gebruiken voor productie.

 

Naast grond is er ook een grote hoeveelheid water nodig. Niet alleen voor het groeien van gewassen, maar ook voor het verwerken van de grondstoffen. En plantages en bossen staan vaak in gebieden waar al weinig regenwater valt. Of waar drinkwater schaars is. In dit soort gebieden vraagt productie soms zoveel water dat er watertekorten ontstaan voor de lokale bevolking. 

Milieuvervuiling

De productie, het wassen en het drogen van synthetische kleding zorgt voor milieuvervuiling. Dit komt door microplastics die vrijkomen. Deze microplastics trekken vervolgens weer in de lucht, de grond en in het water. Microplastics in het water maken onderdeel uit van de plasticsoep. Dit is de 107 tot 209 miljoen tonnen plastic die in de zee drijven.

 

Bij het bewerken van bepaalde kledingstukken worden chemicaliën ingezet. Voorbeelden hiervan zijn oplosmiddel, of chroom. Deze chemicaliën zijn slecht voor het milieu. Maar ook bestrijdingsmiddelen die voor het verbouwen van grondstoffen worden gebruikt zijn schadelijk voor het milieu. Én voor de medewerkers van de plantage en de lokale bevolking.

Kortom: het maken van kleding is een enorm schadelijk proces. En het feit dat we een kledingstuk na 3 maanden alweer weggooien, belast de natuur op verschillende manieren. Maar ook de bevolkingen die het vuile werk voor onze maandelijkse hauls doen. Én onze eigen psyche.

DIT IS FRIEQUE

FRIEQUE is een nieuw platform, magazine en community voor iedereen die trots is anders te zijn. We geven niet om clout: wij doen wat we doen omdat het juist is en omdat we de wereld een stukje beter willen maken.

**MIS HET NIET**MIS HET NIET**

**MIS HET NIET**MIS HET NIET**​

FOLLOW US
FOLLOW US
FOLLOW US
Mis het niet – join FRieque
The party starts soon...
  • 00Days
  • 00Hours
  • 00Minutes
  • 00Seconds
Ontvang het laatste nieuws
Contact
Voor iedereen die trots is anders te zijn